Belastingvoordelen voor expats in België uitgebreid, sociale zekerheid volgt niet
België wil aantrekkelijker worden voor buitenlands talent en heeft daarom het fiscaal gunstregime voor expats versoepeld. Die hervorming verlaagt de fiscale druk aanzienlijk, maar wordt niet gevolgd door een gelijkaardige aanpassing in de sociale zekerheid. Dat verschil creëert spanningsvelden in arbeidscontracten, loonstructuren en aanwervingsprocedures, zeker bij de rekrutering van werknemers van buiten de Europese Unie.
Juridisch kader
Het fiscaal gunstregime voor expats
Buitenlandse werknemers die in België werken, zijn hier in principe belastingplichtig. Om de hoge Belgische belastingdruk te milderen, bestaat al langer een specifiek fiscaal gunstregime voor expats.
De federale wetgever heeft deze regeling recent versoepeld. De wijzigingen zijn definitief goedgekeurd en retroactief van toepassing op inkomsten vanaf begin 2025. De belangrijkste aanpassingen zijn:
-
Het maximumpercentage belastingvrije kostenvergoedingen stijgt van 30% naar 35% van het brutosalaris.
-
Het absolute plafond van 90.000 euro per jaar wordt afgeschaft.
-
De minimumbezoldiging om in aanmerking te komen voor het regime wordt verlaagd van 75.000 euro naar 70.000 euro bruto per jaar, inclusief variabele verloning en voordelen van alle aard.
Voor expats die tussen 1 januari 2025 en 9 januari 2026 in België zijn gestart en minder dan 75.000 euro, maar wel minstens 70.000 euro verdienen, geldt een overgangsregeling. Zij kunnen nog tot 9 april een aanvraag indienen om onder het expatregime te vallen.
Fiscaal wel, sociaal niet
Hoewel de fiscale wetgeving werd aangepast, geldt dat niet voor het koninklijk besluit inzake sociale zekerheid. Dat heeft belangrijke gevolgen:
-
Slechts 30% van de kostenvergoeding blijft vrijgesteld van socialezekerheidsbijdragen.
-
Op de bijkomende 5% fiscale vrijstelling zijn wel werkgevers- en werknemersbijdragen verschuldigd.
Het resultaat is een mismatch tussen fiscaliteit en sociale zekerheid, die de praktische toepasbaarheid van de versoepeling aanzienlijk beperkt.
Praktische impact
Arbeidscontracten moeten worden herbekeken
Werkgevers die de nieuwe fiscale ruimte willen benutten, kunnen dat niet zonder meer doen. Loon en kostenvergoedingen zijn contractueel vastgelegd, waardoor bestaande arbeidsovereenkomsten vaak moeten worden aangepast.
Daarnaast speelt fiscaliteit een belangrijke rol in de structuur van het loonpakket, zeker bij werknemers afkomstig uit landen met een lagere belastingdruk. In de praktijk bestaan doorgaans verschillende modellen:
-
Brutocontract: de werknemer draagt zelf de Belgische belastingen.
-
Netto- of tax-equalized contract: de werkgever neemt de Belgische belastingdruk op zich en garandeert een nettoloon dat vergelijkbaar is met dat in het thuisland.
De keuze voor een bepaald model heeft niet alleen fiscale, maar ook budgettaire en administratieve implicaties voor de werkgever.
Aandachtspunten
-
De fiscale versoepeling vertaalt zich niet automatisch in een lagere totale loonkost.
-
Contractuele wijzigingen vereisen vaak instemming van de werknemer.
-
Bij niet-EU-werknemers spelen ook immigratieregels en verblijfsvoorwaarden een rol in de timing en haalbaarheid van aanwervingen.
-
Een louter fiscale benadering volstaat niet om het regime correct en duurzaam toe te passen.
Besluit: wat betekent dit concreet?
België zet duidelijke stappen om internationaal talent fiscaal aantrekkelijker aan te trekken, maar de juridische realiteit blijft complex. Zonder aanpassing van de sociale zekerheid en zonder een doordachte contractuele en immigratiestrategie dreigt de fiscale versoepeling dode letter te blijven.
Voor werkgevers is een geïntegreerde aanpak van fiscaliteit, arbeidsrecht en immigratie dan ook geen luxe, maar een noodzaak.
